11 augustus 2026 – Onderzoekers vinden meetbare verschillen in hersenactiviteit die kunnen bijdragen aan de ontwikkeling van objectieve biomarkers en meer gerichte behandelingen. Een nieuwe studie, gepubliceerd in The Journal of Headache and Pain, levert opnieuw bewijs dat Visual Snow Syndrome (VSS) een meetbare neurologische aandoening is. Met behulp van een elektro-encefalogram (EEG) vonden onderzoekers kenmerkende patronen van hersenactiviteit die mensen met VSS onderscheiden van zowel gezonde personen als mensen met migraine zonder VSS.
Hoewel de studie geen nieuwe behandeling introduceert, biedt zij belangrijke inzichten in hoe de hersenen van mensen met VSS visuele informatie verwerken. Daarnaast brengt het onderzoek wetenschappers weer een stap dichter bij de ontwikkeling van objectieve biomarkers, die in de toekomst kunnen bijdragen aan een betere diagnose en het evalueren van nieuwe behandelingen.
🔑 Belangrijkste bevindingen
- 🧠 Onderzoekers vonden meetbare verschillen in hersenactiviteit bij mensen met Visual Snow Syndrome.
- 🎯 De gevonden afwijkingen konden niet worden verklaard door migraine alleen, wat VSS ondersteunt als een afzonderlijke neurologische aandoening.
- 🌐 De studie suggereert dat VSS meerdere met elkaar verbonden hersennetwerken omvat en niet alleen de visuele hersenschors.
- 📊 Met behulp van machine learning konden mensen met VSS met een nauwkeurigheid van ongeveer 80% worden onderscheiden van gezonde deelnemers.
- 🔬 De bevindingen kunnen bijdragen aan de ontwikkeling van objectieve biomarkers en mogelijk meer gerichte behandelingen in de toekomst.
Wat onderzochten de onderzoekers?
De onderzoekers vergeleken drie groepen deelnemers:
- 30 mensen met Visual Snow Syndrome
- 45 mensen met migraine zonder VSS
- 47 gezonde controlepersonen
Met behulp van een elektro-encefalogram (EEG) werd de elektrische activiteit van de hersenen gemeten terwijl de deelnemers met gesloten ogen in rust zaten. Vervolgens analyseerden de onderzoekers deze gegevens met geavanceerde analysetechnieken en machine learning om te onderzoeken of VSS een eigen patroon van hersenactiviteit heeft.
Wat vonden zij?
De studie laat zien dat mensen met Visual Snow Syndrome duidelijk afwijkende patronen van hersenactiviteit vertonen ten opzichte van zowel gezonde deelnemers als mensen met migraine zonder VSS.
De grootste verschillen werden gevonden in hersengebieden die betrokken zijn bij:
- visuele verwerking;
- aandacht;
- het filteren van prikkels;
- ruimtelijke waarneming;
- de integratie van zintuiglijke informatie.
De resultaten suggereren dat VSS niet alleen de visuele hersenschors beïnvloedt, maar dat meerdere met elkaar verbonden hersennetwerken betrokken zijn.
Meer dan alleen een visuele aandoening
Eén van de belangrijkste bevindingen is dat de afwijkingen niet beperkt zijn tot de visuele hersenschors.
De onderzoekers vonden veranderingen in hersennetwerken die verantwoordelijk zijn voor het filteren van binnenkomende informatie, het richten van aandacht en het verwerken van visuele prikkels. Dit ondersteunt de steeds sterker wordende theorie dat Visual Snow Syndrome een neurologische netwerkstoornis is en niet uitsluitend een aandoening van het zien.
Dit zou ook kunnen verklaren waarom veel mensen met VSS naast de visuele sneeuw ook andere klachten ervaren, zoals:
- lichtgevoeligheid (fotofobie);
- palinopsie (aanhoudende nabeelden);
- overprikkeling;
- moeite met drukke of visueel complexe omgevingen.
Volgens de onderzoekers lijken de hersenen minder goed in staat om irrelevante visuele informatie te onderdrukken, waardoor deze voortdurend bewust wordt waargenomen.
De pariëtale hersenschors lijkt een belangrijke rol te spelen
Een bijzonder interessante bevinding is de terugkerende betrokkenheid van de pariëtale hersenschors, een hersengebied dat onder andere verantwoordelijk is voor aandacht, ruimtelijke waarneming en de integratie van zintuiglijke informatie.
Volgens de onderzoekers zou dit hersengebied een belangrijke rol kunnen spelen bij de onderliggende mechanismen van VSS en mogelijk een interessant aangrijpingspunt vormen voor toekomstig onderzoek naar nieuwe behandelingen.
Hoewel er op dit moment nog geen bewezen effectieve behandeling bestaat, helpt het beter begrijpen van de betrokken hersennetwerken onderzoekers om gerichter naar mogelijke therapieën te zoeken.
Migraine alleen verklaart de bevindingen niet
Migraine komt veel voor bij mensen met Visual Snow Syndrome. Daardoor was lange tijd onduidelijk of eerder gevonden afwijkingen in de hersenen misschien vooral door migraine werden veroorzaakt.
Om dit te onderzoeken vergeleken de onderzoekers specifiek mensen met:
- Visual Snow Syndrome én migraine
- Migraine zonder Visual Snow Syndrome
Zelfs nadat rekening was gehouden met migraine, bleven de verschillen in hersenactiviteit duidelijk zichtbaar.
Dit levert opnieuw sterk bewijs dat Visual Snow Syndrome een eigen neurologisch profiel heeft en niet simpelweg een vorm van migraine is.
Waarom zijn alfagolven belangrijk?
Eén van de meest opvallende bevindingen had betrekking op veranderingen in de zogenaamde alfagolven (alpha oscillations), een normaal patroon van hersenactiviteit.
Alfagolven spelen een belangrijke rol bij:
- het filteren van irrelevante prikkels;
- het richten van de aandacht;
- het onderdrukken van overbodige visuele informatie.
Volgens de onderzoekers kunnen verstoringen in deze hersenritmes bijdragen aan de voortdurende visuele verschijnselen die mensen met VSS ervaren.
Dit sluit goed aan bij wat veel patiënten beschrijven: het gevoel dat hun hersenen visuele prikkels niet goed kunnen “wegfilteren”, waardoor drukke of visueel complexe omgevingen sneller als overweldigend worden ervaren.
Machine learning kon VSS herkennen
De onderzoekers gebruikten ook machine learning om de EEG-gegevens te analyseren.
Opvallend genoeg konden de computermodellen mensen met Visual Snow Syndrome onderscheiden van gezonde deelnemers met een nauwkeurigheid van ongeveer 80%. Daarnaast konden zij ook onderscheid maken tussen mensen met VSS en mensen met migraine zonder VSS.
Hoewel dit nog geen diagnostische test is, laat het wel zien dat VSS gepaard gaat met objectief meetbare veranderingen in de hersenen.
Dat is belangrijk, omdat zulke biomarkers in de toekomst kunnen bijdragen aan een objectievere diagnose en een betere beoordeling van nieuwe behandelingen.
Wat betekent dit voor toekomstige behandelingen?
Deze studie laat niet zien dat er op dit moment een effectieve behandeling voor Visual Snow Syndrome bestaat.
Wel wijzen de onderzoekers op verschillende veelbelovende richtingen voor toekomstig onderzoek, waaronder:
- neuromodulatie, zoals transcraniële magnetische stimulatie (TMS);
- neurofeedback;
- behandelingen die gericht zijn op het herstellen van normale hersenritmes;
- behandelingen die zich richten op remmende neurotransmitters, zoals GABA.
Het is belangrijk om te benadrukken dat deze benaderingen zich nog in de onderzoeksfase bevinden en op dit moment nog niet als behandeling kunnen worden aanbevolen.
Wat betekent dit voor mensen met VSS?
Hoewel deze studie geen directe nieuwe behandeling oplevert, draagt zij opnieuw bij aan het groeiende bewijs dat Visual Snow Syndrome gepaard gaat met objectief meetbare veranderingen in de hersenfunctie.
Voor mensen met VSS betekent dit opnieuw een belangrijke stap richting meer wetenschappelijk begrip en erkenning van de aandoening.
Voor artsen en onderzoekers helpen de resultaten om de neurologische mechanismen achter VSS beter te begrijpen en verder te werken aan de ontwikkeling van objectieve biomarkers.
Hoewel er nog geen bewezen behandeling bestaat, brengen dit soort onderzoeken onderzoekers stap voor stap dichter bij objectieve diagnostische hulpmiddelen en uiteindelijk mogelijk ook meer gerichte behandelingen.
Conclusie
Deze studie levert opnieuw bewijs dat Visual Snow Syndrome een afzonderlijke neurologische netwerkstoornis is, waarbij meerdere hersengebieden betrokken zijn die verantwoordelijk zijn voor visuele verwerking, aandacht en de integratie van zintuiglijke informatie.
Belangrijk is dat de gevonden afwijkingen niet kunnen worden verklaard door migraine alleen, wat de groeiende wetenschappelijke consensus ondersteunt dat VSS een zelfstandige neurologische aandoening is.
Misschien wel de belangrijkste boodschap van deze studie is dat onderzoekers opnieuw objectief meetbare verschillen in hersenactiviteit hebben gevonden. Naarmate het onderzoek zich verder ontwikkelt, kunnen dit soort bevindingen bijdragen aan betrouwbare biomarkers, betere klinische studies en uiteindelijk meer gerichte behandelingen voor mensen met Visual Snow Syndrome.
Referentie
Hsiao F-J, Puledda F, Chen W-T, et al. (2026). Unmasking the Noise: Aberrant Cortical Oscillations in Visual Snow Syndrome. The Journal of Headache and Pain. Online gepubliceerd op 15 april 2026.